Pałac Wielkich Mistrzów, Rodos

Pałac Wielkich Mistrzów Zakonu Joannitów z XIV wieku 

(odbudowany w latach 1937-39 z przeznaczeniem na letnią rezydencję Mussoliniego)

Jedna z najsłynniejszych budowli na Rodos, mieszcząca się na Starym Mieście, niedaleko Muzeum Archeologicznego. Pałac został wybudowany przez joannitów w XIV wieku (w miejscu dawnych fortyfikacji bizantyjskich), w czasach tureckich pałac służył jako więzienie i zniszczony w 1856 roku przez uderzenie pioruna i eksplozję amunicji. Zginęło wówczas około 800 osób.  Na polecenie Mussoliniego obiekt odbudowali Włosi z przeznaczeniem na letnią rezydencję.

Podczas wielu najazdów pełnił funkcję ochronną dla miejscowej ludności. Pałac był centrum Collachium (dzielnicy rycerskiej) do 1522 roku, czyli do czasu, aż turcy przejęli władzę nad całą wyspą.

Wewnętrzny dziedziniec ozdobiony jest posągami dostojników rzymskich, które pochodzą z I i II wieku. Figury zostały przywiezione z rzymskiego teatru znajdującego się na Wyspie Kos. Dla zwiedzających udostępniono jedynie kilka sal. Można w nich podziwiać znaleziska pochodzące z czasów od prehistorycznych do rzymskich, ekspozycje poświęcone joannitom oraz zbiory sztuki sakralnej. Podłogi w komnatach pokryte są pięknymi mozaikami pochodzącymi z czasów hellenistycznych, rzymskich oraz wczesnochrześcijańskich.

W 1988 roku w pałacu odbył się szczyt EWG (Europejska Wspólnota Gospodarcza) i od tego czasu odbywają się na ternie pałacu różnego rodzaju wydarzenia kulturowe.

Za interesującą można uznać architekturę budynku, ozdobioną w piękne kamienne mozaiki na posadzkach, a miejscami można zobaczyć barwne, antyczne mozaiki przywiezione do pałacu głównie z Kos. Dla zwiedzających udostępnione są pomieszczenia, w których królują meble z XVI i XVII wieku oraz rzeźby z czasów starożytnych.

Godziny otwarcia:

- sezon letni: 8:00-19:40

- sezon zimowy: 8:30-15:00

  Cena wejścia:

- bilet normalny: 6 €

- bilet ulgowy: 3 € (osoby powyżej 65 roku życia)

- dzieci do 18 roku życia: wstęp darmowy

Wnętrze jest niesamowitym zestawieniem kilku epok, przez co robi dodatkowo wielkie wrażenie. Jest to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc na Starym Mieście.

Włoski Trybunał, Kutná Hora

Kutná Hora, miasto srebra, nazywane jest także „państwowym skarbcem”. Jej bogactwa w znacznym stopniu przyczyniły się do rozwoju Królestwa Czeskiego. Centrum miasta ze względu na swe historyczne znaczenie i wspaniałą architekturę zostało w roku 1995 wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.

Vlašský dvůr pierwotnie był siedzibą Centralnej Mennicy Pragi. Swą nazwę zawdzięcza włoskim ekspertom, którzy byli na czele reformy bicia monet. Wokół dziedzińca rozmieszczone były warsztaty kowalskie.

Pałac Schönbrunn, Wiedeń

Pałac został zbudowany w XVII–XVIII w. na zlecenie cesarza Leopolda I, zaprojektowany przez Johanna Bernharda Fischera von Erlacha.

Obecny barokowy wystrój został nadany za panowania Marii Teresy. Kolor żółty, na który została pomalowana elewacja, był jej ulubionym. Wnętrza pokryte są licznymi freskami i sztukaterią. Apartamenty udostępnione są zwiedzającym.

Zaraz za bramą, na placu stoi niesamowita, szczegółowa makieta pałacu.

Pałac ma 1441 komnat, z czego 45 udostępniono zwiedzającym. Wnętrza utrzymane są w stylu rokoko (białe powierzchnie z ornamentami pozłacanymi 14-karatowym złotem) i ozdobione czeskimi lustrami kryształowymi i piecami fajansowymi. Komnaty mieszkalne i gabinety cesarza Franciszka Józefa są skromne i proste. Tym bardziej okazale prezentują się sale reprezentacyjne i pokoje gościnne. W Sali Lustrzanej koncertował Mozart jako sześcioletnie cudowne dziecko.

Niestety wewnątrz jest zakaz robienia zdjęć i pilnowane jest to przez obsługę oraz liczne kamery. Za to każdy dostaje przewodnika audio w wybranym języku (jest też język polski).

Dzięki przewodnikowi można dowiedzieć się wielu ciekawych historii z życia władców oraz wiele istotnych faktów historycznych.

W Okrągłym Gabinecie Chińskim Maria Teresa odbywała tajne konferencje z kanclerzem księciem Wenzelem Antonem von Kaunitzem. W pokoju Im Vieux-Lacque konferował Napoleon. Tu 14 października 1809 podpisano pokój w Schönbrunn. W Błękitnym Salonie Chińskim cesarz Karol I podpisał w 1918 zrzeczenie się z udziału w rządach, co praktycznie oznaczało koniec monarchii. Pokój Milionowy ma ściany wybijane drewnem różanym i ozdobione cennymi miniaturami z Indii i Persji. Zaliczany jest do najpiękniejszych wnętrz rokokowych na świecie.

Bilety: 

ulgowy - 11,50 €

normalny - 14,50 €

Pałac w 1996 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Sam teren wokół pałacu to ogród w stylu francuskim, w którym znajduje się Palmiarnia. Na wzgórzu, z którego roztacza się widok na pałac i Wiedeń, wzniesiona została Glorietta. Poniżej wzgórza znajduje się Fontanna Neptuna. Odgrodzone od ogrodu żywopłotem jest ZOO, uznane za najstarsze w europie.

Hofburg, Wiedeń

Wiedeński pałac Hofburg do 1918 roku był siedzibą władców Austrii, poczynając od Rudolfa I aż do Karola I. Przez cały ten czas pałac był rozbudowywany i przebudowywany przez kolejnych władców zgodnie z panującymi w danym czasie trędami.

Stylem dominującym jest barok i klasycyzm. Najstarszą częścią jest XIII-wieczny Dziedziniec Szwajcarski połączony renesansową Bramą Szwajcarską z największym placem wśród zabudowań Hofburga.

Wejście do pałacu umieszczone jest od strony Placu św. Michała, na którym odsłonięte są wykopaliska z czasów starożytnego Rzymu.

W apartamentach Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety w budynku Kancelarii obecnie mieści się muzeum.

Pomnik Franciszka II.

Dodatkowo podobno co roku w sylwestra w Hofburgu jest organizowany wielki tradycyjny bal cesarski.

Stary Pałac Królewski, Praga

Stary Pałac Królewski jest budynekiem w historycznej centralnej części południowego skrzydła Zamku Praskiego. Od X do XVI wieku był siedzibą czeskich książąt i królów. Znajduje się tu Kaplica Wszystkich Świętych, Sala władysławowska, Stary Dom Zarządu Wojewódzkiego i dawne kancelarie. Na niższych piętrach zostały zachowane piętra pałacu Karola IV, a pod nią sala tronowa Sobiesława II Przemyślidy z pierwszej połowy XII wieku.

Jest to chłodne miejsce z wieloma pustymi przestrzeniami, rozświetlonymi przez stylowe żyrandole. Samek utrzymany jest w swoim dawnym klimacie. Aby wejść do budynku trzeba mieć jeden z dwóch biletów obowiązujących na trasie pokazującej Hradczany.